บทที่ 36 คิดถึง ห่วงใย ใจเจ็บ (04)

เพียงเข็มบนหน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาว่าถึงเวลาตามนัดหมาย ร่างนวลจึงย้ายร่างพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้ามายืนอยู่หน้าคอนโดมิเนียม แล้วเพียงไม่กี่นาที รถตู้สีขาวคันโตก็เคลื่อนมาจอดสนิทอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเหือดหายในชั่วพริบตาเดียว

             นาฏนิชาถึงกับเซซวนตั้งหลักไม่ได้ ยามเ...